Wat is osteopathie

Osteopathie is een manuele onderzoek- en behandelmethode van het bewegingsapparaat ( het pariëtale systeem), de organen ( het viscerale systeem)en de schedel en het zenuwstelsel (het craniosacrale systeem) van het lichaam, op hun bewegelijkheid en onderlinge relaties voor zover deze een rol spelen bij de klachten.

Manueel, omdat de osteopaat onderzoek en behandeling alleen uitvoert met zijn handen.

Met beweeglijkheid wordt niet alleen bedoeld het voort bewegen van de mens, maar ook beweging van alle cellen, weefsel, spieren en botten ten opzichte van elkaar. Dit geldt ook voor de inwendige organen en voor de lichaamsvloeistoffen.

De osteopathie gaat uit van de gedachte dat het menselijke lichaam een eenheid is. Dat lichaam bestaat uit verschillend systemen die elkaar in evenwicht houden en heeft een natuurlijk vermogen om storingen te verhelpen. Als het lichaam gezond is gebeurt dat ook. Alle weefsels bezitten dan een goede bewegelijkheid.

Is het evenwicht verstoord geraakt, bijvoorbeeld door een ongeluk, een ziekte of operatie, stress of slechte voedingsgewoonten dan heeft het lichaam vaak hulp nodig om het evenwicht te herstellen.

Een osteopaat is opgeleid om de weefsels van het lichaam  één voor één weer bewegelijk te maken, zodat het lichaam als geheel weer ongehinderd en pijnvrij kan functioneren. Hiervoor gebruikt een osteopaat voornamelijk zachte manuele technieken.

Bij het eerste consult wil de osteopaat weten wat de klachten zijn en wat de voorgeschiedenis is. Hierna volgt er een lichamelijk onderzoek gericht op het opsporen van de weefsels met een verminderde bewegelijkheid.

De behandeling richt zich op de plaats waar het bewegingsverlies het grootst is. Dit hoeft niet altijd de plaats te zijn waar de (pijn)klachten worden ervaren. Er bestaat namelijk een nauwe relatie tussen het bewegingsapparaat, de inwendige organen , de schedel en het zenuwstelsel. Chronische rugpijn kan bijvoorbeeld voortkomen uit een verminderde bewegelijkheid van één van de inwendige organen.